≡ LotarKing ≡

- Jest Pan z nami od kilku lat. Jakie jest dzisiaj Pańskie samopoczucie doktorze?

Lotar uśmiechnął się. 

- Nie jestem tutaj od kilku lat. Jestem tutaj co najwyżej tydzień chociaż widzę Pan już któryś raz z kolei. Jednakże upieram się przy mojej wersji czasowej: jeden tydzień i ani dnia więcej.

Lotar dołożył jednak starań aby w tym jego odruchu, ironia nadal pozostała nierozpoznana i nikt niczego się nie domyślił co właściwie sądzi o swoim pobycie na posterunku. Powinien powiedzieć, że skoro nauka to czary, które naprawdę działają, to jemu samemu, najbardziej słodko żyło się tylko na planetoidzie X-456. Tutaj jest inaczej. Wikt i opierunek ze strony federacji państw, która zadowala się krótkimi raportami o trwaniu na posterunku. To w nich, zapewniam o mojej dozgonnej wdzięczności strukturom, które rządzą i pozwalają na nic nie robienie. To, w tych raportach, składanych cztery razy do roku, zapewniam o nieustających pracach na rzecz rozwoju i postępu. To, w tych raportach udaję, że kocham miłością bezgraniczną Moloch dowódczy, który mami iluzją oraz łamie kłamstwem kolejne roczniki wstępujących w lata produkcyjne. I nadal czuwam nad ogniem nieustannej wdzięczność aby nie zgasł zdmuchnięty przez myśl wątpliwości. Płomień nieustannej wdzięczności jaki ma we mnie płonąć a ja nie pozwolę mu nigdy zgasnąć jest tym czego oczekuje się po mnie. Oto idealna wymiana uprzejmości: jedzenie i dach nad głową w zamian za bierność absolutną w myśleniu na drodze do zupełnego upodabnianiu się do tępych robotów. Tego właśnie się po mnie oczekuje a ja im tego nie odmawiam.

Oficer wyprostował się na swoim fotelu zniecierpliwiony brakiem reakcji na postawione Lotarowi pytanie. Spróbował raz jeszcze swoim niskim cicho wypowiadanym głosem:

- Nie ma sie czym niepokoić. To całkiem nowe, wciąż udoskonalane badanie wyrafinowanych urządzeniem ff 14, to tylko proste połączenie EEG z funkcjonalnym rezonansem magnetycznym, który będzie prawie bezszelestnie okrążał głowę. Właśnie ten mały skaner, który będzie od tej chwili krążył wokół Pańskiej głowy pomoże nam zobrazować wszystko to co mieści Pańska głowa za pomocą rzecz jasna śmiałych obrazów wydobytych z niej, bo jak to ktoś kiedyś określił, granice naszego świata należy postrzegać jako granice naszego języka. Więc my wolimy obrazy.

- Znacie każdy ułamek sekundy moich opowiadań o katastrofie planetoidy oraz całym moim pobycie na pustyni. Nic więcej nie pamiętam. To tylko strata czasu.

- I to nas bardzo niepokoi, doktorze. Brakuje nam kilku dni z ciągu Pańskich wyczerpujących opowieści o Pańskim pobycie na pustynnej planecie. Bez nich, bez tych kilku brakujących dni, nie możemy dojść ładu ze wszystkim i nie możemy poczynić żadnych wiążących kroków. Jak się Pan domyśla, to nam utrudnia w podjęciu niezwykle dla pana istotnej decyzji udostępnienia statku kosmicznego, którym się Pan uda do domu. To jest chyba dla Pana od dawna jasne?

- Sprawujecie pełnię władzy. O nic innego nie proszę. Chce tylko jak najszybciej dotrzeć do domu, zobaczyć moich bliskich, przyjaciół, miejsca, które nadal przechowuję w pamięci chce raz jeszcze zobaczyć na własne oczy.

- My, to wszystko rozumiemy. Dlatego dzisiaj z pomoca przyjdzie nam, nasz funkcjonalny rezonans magnetyczny obrazu myśli nowego typu. Od lat obrazowy rezonans magnetyczny to już rzeczywistość i nie widzimy w tym nic złego. Rada nie wnosi żadnych zastrzeżeń i uwag co do zasadności użycia tego wyrafinowanego skanera ludzkich myśli. Każdy może być poddanych takiego rezonansowi myśli jeśli tylko Rada wyda takie rozporządzenie w trosce o nasze bezpieczeństwo i z chęci zapewnienia nam przyszłości. 

Lotar wie, że kiedyś podglądanie ludzkiej myśli ukrytej gdzieś głęboko w ludzkiej głowie było jedynie fikcją, mrzonką i czczą fantazją ale stało się inaczej gdy ktoś kiedyś przez przypadek źle podłączył kilka przewodów różnych komputerów i te zaczęły wyrzucać z siebie różne projekty, wśród których znalazł się i plan budowy FF 14. Od tamtej chwili realne obrazowanie aktywności ludzkiego mózgu stało się prawdą. Ponadto ff 14 to dzisiaj tylko rutynowe badanie, po które sięga każda komórka wywiadu. Doktor sprawdzając różne konfiguracje ustawień na panelu sterowania fruwającego wolno w powietrzu skanera myśli z żenadą rozwodził się nad starymi czasami bez skanerów.- Jak można było nie wpaść na takie proste rozwiązanie. Przecież obrazując aktywność metaboliczną komórek pokazuje, które z nich i w jakim stopniu są aktywne a reszta urządzenia zbiera dane w całośc i komponuje logiczny obraz wypadków. Proszę nas zrozumieć. My, chcemy się tylko upewnić czy coś w Panu nie zamieszkało tam na pustyni co może sprowadzić i na nas i na pana szereg nieszczęść. A tego chcemy przecież uniknąć, prawda?.

- Czego chcecie być pewni? Odżywiałem się pędrakami a woda sączyła się po ścianie. Z nikim nawet nie rozmawiałem po wylądowaniu tam w mojej kapsule ratunkowej.

- Pozwól, że to wyjaśnię. 

Kilka krokow do przodu zrobił jeden z ogolonych na łyso, bez karty identyfikacyjnej na pewno członek służb specjalnych. Lotara zdziwiła chęć wyjaśniania mu czegokolwiek. Zrobił sie jeszzce czujniejszy co natychmiast zostało zasygnalizowane na monitorze unoszącego się w powietrzu hologramu monitora aparatury szperającej. Jednak uśmiech na twarzy pracownika wywiadu prędko znikł.

- Na szczęście Twój organizm nie ma sztucznych implantów i poza pragnieniami, w sześćdziesięciu procentach zbudowany jest z wody. Ten fakt nas uszczęśliwia bezgranicznie i dla Ciebie jest podstawą do zrozumienia działania tego nowego rezonansu magnetycznego, który pozwali nam zajrzeć do twojej głowy i obejrzeć film, któy sam kiedyś nakręciłeś ale Jego Wysokość Twoja podświadomość za nic w świecie nie chce się z nami nim podzielić. Rezonans magnetyczny wykorzystuje magnetyczne właściwości jąder wodoru. To tyle. Kiedy jądra wodoru zostaną umieszczone w zewnętrznym polu magnetycznym pochłaniają fale elektromagnetyczne o określonej częstotliwości, słowem ulegają namagnesowaniu i stają się źródłami pola elektromagnetycznego. Czy to jasne dla Pana doktorze? Pytam bo teraz przyjdzie gwóźdź programu. To nowe pole elektromagnetyczne pochodzące od jąder wodoru wywołuje przepływ prądu w przewodnikach – cewkach stosowanych jako odbiorniki. Później te sygnały podawane są analizie i przetwarzane na obraz. Dobrnęliśmy do końca. Pan też doktorze?

Pojawiła całkiem sie nagle jakby cos kazało jej wyłonić się ze snu. Piekna i wyzywająca stała prze Lotarem w jego celi i własnie zataczała ruch ręką jakby domykała zasuwające się bezszelestnie drzwi. Lotar przetarł oczy. Spał już nie wiadomo ile i nie rozumiał czy ma do czynienia z pielęgniarką androidem od podawania leków czy też z kimś kto ma go przygotować do kolejnych spotkań z wywiadem platformy kosmicznej. Kobieta się zalotnie uśmiechała.

- Nazwisko i imię!

- O mnie pytasz kocie? Anais Alexander. Mam blond włosy! Czy trafiłam w Twoje upodoobania? Jeśli chcesz mogę się zaraz zrobić wszędzie na rudo. Dzięki preparatom Ultra Speed 80 można w kilka minut zaspokoić każde oczekiwania i pasować do wymaganego profilu pacjenta naszej kliniki.

Lotar pokręcił głową, że niczego nie chce i dał ręka znak, żeby zostawiła go w spokoju. Gdy zobaczył, że nadal się nie rusza, stoi w miejscu i się tylko uśmiecha, rzucił niedbale.

- Chcę odpocząć. Miałem ciężki dzień. Chcę tylko spać.

- Jak chcesz. Przede mną stoją inne zadania i zamierzam im sprostać. Muszę doprowadzić Cię do stanu używalności. 

Tutaj zachichotała słodko i zaczęła sie rozbierać opowiadajac o sobie:

- Jak juz mówiłam na wstępie nazywam się Anais Alexander i mam drugi stopień wiarygodności profesjonalnej. Specjalizuję się w seksie analnym oraz rolach uległych, upokarzanych kobiet tak samo jak moja idolka Bella. Jeśli chcesz mogę ja zaraz zawołać? Nie chcesz? Poza tym wszystkim najbardziej to jednak lubię szokować swoich pacjentów  i kolegów z pionu medycznego prośbami by partner w trakcie uprawiania seksu bił mnie po twarzy i czuł radość i podniecenie w wypowiadaniu brzydkich słów o  mnie, moim pochodzeniu oraz o moim ciele. Nie widzę w tym nic złego bo każdy kwiat wyrasta przecież gnoju, który zalegał wcześniej w chlewie. Moja przyjaciółka Sasha utrzymuje, że jestem biseksualna  bo jestem wielką fanką Belli ale to nieporozumienie. Wolę panów od kobiet i zanim Cię całkowicie rozbudzę opowiem Ci trochę o sobie abyś nabrał przekonania, że ze mną naprawdę warto się zaprzyjaźnić. Otóż pasjonują  mnie osoby, które cudem ocalały z jakiś katastrof, miały szczęście wrócić z samobójczych misji, lubię takich szczęściarzy jak ty, co cudem wychodzili żywi z ruin i zgliszcz miast zrównanych z ziemią przez obce cywilizacje, przepadam wręcz za ich towarzystwem, uwielbiam spotkania z nimi. Wtedy wiem, że żyję i czuję co to łaska boskiego wybaczenia za popełnione przewinienia. Pozwalam takim na więcej aniżeli mam zapisany zakres ról w kontrakcie z władzami kosmicznej platformy. Specjalnie dla nich mogę się wcielić w inne kobiety które pragną namiętnie kontaktu z cudem ocalonymi jako tymi, którzy zostali zaznaczeni przez Boga do innego jeszcze życia. Chcesz żebym jeszcze Ci opowiadała. Podoba się Ci moje jędrne młode ciało? Mam dopiero 76 lat i pomyśleć że przed wiekami gdy ludzie cierpieli swoje więzienie na Ziemii w tym wieku kobiety raczej myślały o o własnym pogrzebie aniżeli o uprawianiu miłości cielesnej. Gdy o tym się dowiedziałam z biblioteki kosmicznej przeżyłam taki sam szok gdy się dowiedziałam, że mój ojciec jest w 80 procentach androidem a jego pozostała reszta została zrobiona z pobranych organów różnych poległych żołnierzy.

Lotar nie odrywał od niej swojego spojrzenia. Badał każdy jej skrawek ciała i każdą iskrę spojrzenia jej oczu. Ona rozbierała się powoli z gracją jakiej uczą na kursach dobrego streapteasu.

Po rozstaniu z Hugh Wariatem jeszcze jako zwykła uczennica Holly wyruszam do Las Vegas by tam ułożyc sobie życie. Postanawia rozpocząć karierę w mieście hazardu i przyjmuje rolę w rewii kosmicznego Peepshow. Ma mi towarzyszyć trójka oddanych przyjaciół ale każdego z nich wkrótce spotyka coś złego. Jeden dostaje powołany do wojska na wyprawę w nowe rejony kosmosu, przyjaciółka Kim dostał się pod koła zabytkowego pojazdu i uległa dezintegracji a drugiej sam widok Las Vegas odebrał jej chęć do życia i została mniszką kontemplującą. Czy to nie może człowieka załamać. Dlatego udałam się na pierwszej lepszej placówki gdzie zaciągnąłem się do pracy na jednej z wielu platform kosmicznych. To całe unoszenie się w pustce kosmicznej na orbicie jakiejś planety albo księżyca mnie zupełnie urzekło i podbiło do końca. Nie mogłam bez tego już żyć.

Lotar podrapał się po głowie i nadal nie nie zabierał głosu. Po chwili Lotar postanowił przemówić widząc, że Aleksandra zabiera się do ściągnięcia majtek:

- Pewien ksiądz, mój przyjaciel opowiadział mi jakis czas temu pewną historę. Otóż podczas udzielania ślubu komuś kogo bardzo dobrze znał, swemu oddanemu przyjacielowi, miał w trakcie zakładania obrączek na palce nowożeńców straszną wizję. Nagle zobaczył jak staje przed wielkim tronem władcy piekieł i on sam, osobiście składa swojego przyjaciela w ofierze Szatanowi! Omal, trafił do jednego z domów dla obłąkanych na ściśle strzeżonej kolonii poza układem słonecznym. Ksiądz miał jeszcze inne szalone wizje, które dotyczyły właśnie tej kobiety, która stanęła na ślubnym kobiercu w jego kościele oraz jego samego. To wszystko razem przerosło granice jego wyobraźni nie zdołał się z tym wszystkim pogodzić do końca swoich dni. Skończył na pierwszej linii walk na odległej placówce, zagubionej gdzieś w kosmosie. Czy i Ty jesteś gotowa na takie wizje? Chcesz, żebym Ci jedną z nich opowiedział? Nie zajmie mi to wiele.

Mała Anais spoważniała nagle a Lotar kontynuował to co już zaczął.

- Zakładasz, że tak jest czy chcą tego inni, żebyś własnie tak myślała? Czemu sami tutaj nie przyszli wypytać o mnie całą resztę tylko przysłali własnie Ciebie, kogoś kto nie ma pojęcie o co toczy się cała gra.

Kobieta patrząc z rosnącym przerażeniem na wypowiadającego po cichu własne słowa, Lotara nie potrafiła już zapanować nad drżeniem własnych dłoni. Nagle strach w jej oczach stał się tak wielki, że bicie jej serca i zachłanny powietrza oddech stał niemożliwie prędki. Mimo, że nie zostawiła już prawie nic na sobie, nagle zrobił krok do tyłu w, stronę swoich rzeczy które zdążyła już powiesić na wieszakach i sięgnała o nie. Ubierając się nerwowo i całkiem nieskładnie, mówiła nieprzerwanie o swoich osiągnięciach zawodowych i planach na przyszłość przesuwając się stronę drzwi:

W grudniu 2456 na planecie Teta 2, udzieliłam wywiadu w programie 'The Body Insider'. Wystąpiłam także w The Tyra Banks Show. Cyklicznie biorę też udział w eksperymentalnym muzyczno -wizualnym projekcie znanym jako Avatar Now. Mam także aspiracje do produkowania niezależnych filmów o osobach przekonanych, że żyją po raz nie wiadomo który i cierpią z tego powodu na różne wizje. W ogóle od początku mojej kariery w kosmicznych koloniach nagrywam dokumenty, który mają za zadanie zilustrować moje osobiste doświadczenia od 16 do 100 roku życia czyli całą moją młodość.

Lotar patrzył się jak prędko opuszcza jego celę. Pomyśłą, że człowiek, który chce wejrzeć daleko w swoją przeszłość, powinien się tego dobrze przygotować.

_ Co jeszcze pamiętasz?

Lotar znowu przemówił do wszystkich zgromadzonych na lądowisku.

- Pamiętam to, że na początku Głos pojawia się zawsze w nocy i mówi nam, że to koniec wszystkiego bo właśnie został wydany wyrok, kórego stawką jest moje i życie innych, drogich mi ludzi. Wyrok dotyczył i mnie więc odtąd miałem być Głosowi nieodwołalnie i bezgranicznie uległy we wszystkim co teraz powie oraz zupełnie mu podporządkowany we wszystkim co zamierzam zrobić.  Potem ktoś taki jak ja wtedy kiedyś, widzi nieoczekiwanie sześciu mężczyzn na szczycie kamienistego wzgórza z którego rozpościera się widok na spustoszone przez ogień pożarów okolice. Mężczyźnie zwracają sie do mnie w pięknej mowie jakiej się dzisiaj nie słyszy od dawna, że mam dwie drogi. Jedna, to ta, która kończy się na rozerwaniu przez dzikie zwierzęta a druga droga polega na oddaniu się we władanie Głosowi, który ja usłyszałem i który mnie on powołał na służbę w szeregach swojej armii Wybranych spośród wielu wezwanych. W tym całym zagubieniu jakie Cię zaraz całego ogarnia lęk i opuszczenie grają pierwsze skrzypce a każde inne uczucie jest owocem z tego właśnie drzewa. 

Janine Lindemuld od razu w drzwiach rzuciła się Lotarowi na szyję. Całowała go długo i namiętnie, po szyi i po policzkach, w usta i w czoło, tak jakby był jej mężem, który wrócił do domu z długiej wyprawy, na któej uznano go za już za zaginionego. Janine Lindemuld była lekarzem psychologii kosmicznej i od lat pracowała dla najwyższych władz Federacji w ściśle tajnych operacjach. Tylko ona i kilku jeszcze innych zaufanych lekarzy miała dostęp do tajnych akt dotyczących badań całych populacji rozrzuconych po całej Galaktyce. Tylko jej zlecano najbardziej delikatne misje i badania o najwyższym ryzyku. Teraz Lotar przybył do mieszkania Janine Lindemuld aby podziękować jej osobiście za uwolnienie z rąk służb specjalnych, które przetrzymywały go bez powodu w swojej bazie. Pożądanie go rozpierało a ona lubiła się kochać tylko na gołej podłodze. Lubiła też mówić, że obtarte od dywanu kolana są niczym w porównaniu do poczucia władzy, które jej towarzyszy, gdy zasiada okrakiem na spragnionym bliskości cielesnej facecie. Janine mówi, że szczególnie tak ma kiedy jego ręce przywiązane są do masywnych nóg z olchy semili, bogato rzeźbionego stołu. Gdy odpoczywali Janine Lindemuld opowiedziała mu to co chciała, żeby usłyszał ale tylko od niej a nie przeczytał z tajnych akt. Opowieśc dotyczyła jej snu, który się powtarzał od kilku miesięcy od czasu swojego powrotu z księzyca V-34.

- Ja, leżałam nieruchomo na ziemi a moje kończyny były przywiązane sznurami do koni i czułam, że byłam rozrywana we śnie. Tym razem nie doszło do tego. Potem ktoś nieznany stanął nade mną i wyciągając rękę przed sobie powiedział: chodźmy się zabawić. Nie wybiła jeszcze Twoja godzina jedynie świadomość, przypomniała Ci, że to nieuniknione i ma to kiedyś nastąpić. Potem nakazał mi siebie usłuchać, wstac i póśc jego śladami bo nagle znakleźliśmy się wielkiej pustyni gdzie nie byłó żadnego punktu odniesienia. Taki miałem włąśnie sen, który chciałam Ci Lotar opowiedzieć bo znałem powagę i ciężar tego przesłania. Była to przestroga, że coś we mnie zaczęłożyć a stało się to podczas mojego obytu na księzyciu V-34.

Janine Lindemuld mówi z zapałem o tym co widziła na księżycu gdzie była przed miesiącem. Tam znajdowała się słynna kopalnia irydu i bogata osada górnicza, której nigdy niczego nie brakuje a świat wydaje się bajką na zamówienie. Na polecenia federacji Janine Lindemuld, miała przeprowadzić badania nad stanem i równowaga psychiczną zamieszkujących ten księżyc ludzi.Badania miałaby objąć większa część populacji: i tą osiadła od wieków oraz tą napływową. Badanie zostały objęte klauzulą ściśle tajnych i nikomu poza kilkoma osobami z certfikatem dostępu do niejawnych informacji nie mogły zostać udostępnione. Janine Lindemuld przepadała z zapałem setki osób, z których wyłoniła kilkanaście jako szczególnie interesujące przypadki. Nazwała je nosicielami. Do Lotara miała słabość i nic ją przy nim nie obchodziło. Postarała się, żeby wszystkiego wysłuchał i razem z nią zaczął się bać. Na bliższe szczegóły zabrakło czasu bo własnie wypadł czas żółtej spowiedzi, która była obowiązkowym rytuałem. Podczas żółtej spowiedzi osoba musi stanąć pod ścianą i przyłożyć dłonie wewnętrzną stroną do żółtych kółek narysowanych na ścianie, które się znajdowały na wysokości ramion. Gdy osoba przyłoży dłonie do ściany, natychmiast usłyszy cichy dźwięk dzwonka. Od tej chwili może mówić o czym marzy, czego pragnie i czego się boi. Na końcu żółtej spowiedzi osoba spowiadająca się recytuje z pamięci numer przypisany do jej kartoteki w głównym generatorze pamięci federacji. Potem może odejść i wrócić do swoich zajęć. Janine Lindemuldpo odbyciu spowiedzi powróciła do Lotara ale tylko po to, żeby szybko podsumować to co chciała mu opowiedzieć ze wszystkimi szczegółami. Sięgnęła po butelkę z likierem bardazjańskim i nalała im obu do podłużnych szklanek. Potem zapytała: Nie masz czasami wrażenia, że wewnątrz Ciebie mieszkają naraz dwie różne osoby? Nie masz tak czasami? 

Lotar patrzył na nią swoimi wielkimi okrągłymi oczami jakie natura wyposażyły wszystkich, którzy rodzili sie od pokoleń w strefie podzwrotnikowych. Janine Lindemuld była oczarowana LOtarem od lat. Nie umiała jednak zrezygnować ze świata, który oferował jej Federacja.

- O jeden raz miałam tak: wchodzi do gabinetu jeden taki z ogoloną na zero głową. W sumie pacjent jest taki sam jak inni ale ja w nim wyraźnie widzę dwie różne osoby. To coś czego nie potrafie sobie wytłumaczyć. Widzę wyraźnie, że jestem jakby w jakims przesunięciu częstotliwości obrazu i widzę dwie różne osoby, które się na siebie nakładają ale zachowują swoją indywidualność. Jedna jest na pokaz a druga jest dla jakby wtajemniczonych. Jeden jest z nich jest tylko zdrowy, a drugi, w istocie jest obłożnie chory. I przygniatająca świadomość, że to jest jakiś tam fragment o mnie i mojej pokręconej psychice lub o ludziach z księżyca V-34 gdzie przeprowadziłam badania na polecenie służb sanitarnych federacji. Nie jest sobą odkąd stamtąd wróciłam. Lotar, co ma teraz zrobić. Nie chcę być wysłana na obrzeża Galaktyki gdzie trzymają wypalonych pracowników Federacji. Chcę uciec ale nie mogę żyć  bez tych licznych wygód i przywilejów. Powiedz co mam zrobić? Ty tylko wiesz bo tylko ty jeden zdołałeś wrócić z Logaty. Nikt jeszcze dotąd nie wrócił żywy z Logaty. Co się tam właściwie stało ? Ta planeta wszystkich zabija. Nikomu żywe3mu nie udało się stamtąd wrócić. Tylko nie Ciebie. Dlaczego?

Lotar opuścił jej mieszkanie i prosto udał sie na pobliskie lądowisko dla najwyższych funkcjonariuszy. Miał jej multipass i nikt go nie próbował zatrzymywać. Stamtąd poleciał pierwszym lotem, bezpośrednio na księzyć V-34.

Na lądowisku międzyplanetarnych pojazdów kosmicznych czekał na niego sama najwyższy szef policji w otoczeniu najbliższych współpracowników. Kiwając głową z zażenowaniem mówił bez ogódek:

- Janine Lindemuld. Z nią nie powinien Pan rozmowiać doktorze. Ze wszystkimi tylko nie z nią Janine Lindemuld jest lekarzem i też ma wiele za uszami. Teraz się sprawadza bo zachowuje się jak chłopiec na posyłki a ona nadal nie zawiodła nikogo z federacji. Jednak wszystko ma swoje granice i kiedyś Janine Lindemuld odleci na obrzeża naszej galaktykiżegnana licznymi owacjami z ułożoną na jej cześć specjalną piosenką. Potem słuch o niej zaginie. Pan też tak chce skończyć ?

Lotar nie zdejmując ciemnych okularów: 

- Pewnie wiecie wszystko najlepiej. Przysłano mnie bo złapaliście sprawce masakry w centrum teatralnym. Zawieźcie mnie do niego. Wolałbym teraz to znaczy natychmiast.

W pojeździe szef zmienił ton:- Janine Lindemuld po powrocie z V-34 już nie była taka łatwa. W wystawianiu sądów o pacjentach na polecenie i w zgodzie z ogólna polityką statystyczną nie miała sobie dotąd równych sobie. Teraz to się skończy, Zobaczy Pan. Teraz wszystko ulegnie zmianie.

- Dotąd?- Lotar wyraził w tonie głosu swoje zdziwienie.

- Widzi Pan doktorze, w najnowszym jej raporcie, który nie został nigdy upubliczniony wkradły się pewne niejasności. Dotyczyły one jakiegoś nosiciela lub raczej jego głosu, któremu nikt nie potrafił się oprzeć. Janine Lindemuld nazywała to różnie ale przebijała się najczęściej nazwa "Nosiciel głosu". Czy wie Pan coś o tym? Czy Janine wspominała coś o tym?

Lotar pojął, że jest na teście i jest obiektem przesłuchania wstępnego. Nikomu jednak nie zamierzał ułatwiać zadania. Lotarowi przypomniały się ostatnie słowa, kóre usłyszał tuz przed wyjsciem z mieszkania Janine Lindemuld.

- Czego oczekiwałeś? Spodziewałeś, że usłyszysz przyznanie sie do winy, potok słów: Jestem histeryczką, nie panuję nad emocjami, miewam humory, często płaczę gdy słyszę słodki głos, który wydobywa się mojego dziewiczego środka.. 

I kocham go, kocham ponad życie w jego imię zabijać w myślach tych, co za żadne skarby wszystkich światów tego nie pojmują.

Po opuszczeniu pojazdów weszli natychmiast do biur urzędu. Po chwili do jego rąk trafił raport. Natychmiast zaczął go uważnie czytać.

Lotar zaraz odniósł wrażenie, że ma przed soba opowiadanie, któe traktuje o nie ludzkim wysiłku wielu uznanych naukowców nad rozkodowaniem, przetłumaczeniem i zrozumieniem jednej transmisji pozaziemskiej. Nadal nic nie rozumiał z tego co czytał.

- Jak do tego doszło?

- Jestem w tym garnizonie od kilku dobrych rad. Na księzycu panuje przyjazna atmosfera współpracy. Żyjemy z pracy wydobywczej dwóch kopalni irydu i generalnie niczego nam nie brak. Każdy pilnuje swoich spraw, mamy czytelne zasady pożycia we wspólnocie opartej na pracy i odpoczynku. Ludzie interesują się nawet sztuką i narkotyki nie są jedyna uczecieczką dla niedostosowanych i wykluczonych. Tak więc, prze tygodniem, jeden z członków naszej społeczności, 

cichy i spokojny, 28 letni pracownik miejscowego generatora energii, został zatrzymany w nocy z czwartku na piątek na tyłach lokalnego centrum handlowego, w którym znajduje się centrum teatralne pod zarzutem spowodowania masakry wśród ludzi. Uzbrojony w dwa miotacze promieni laserowych, w masce gazowej i kuloodpornym skafandrze zaczął nagle strzelać na początku trzeciego aktu sztuki teatralnej. Sztuka według naszych ustaleń traktowała o nordyckim bogu Loki i została wystawiona przez miejscowy amatorski zespół teatralny pod tytułem "Mroczny bóg powraca". Zanim zaczął 

strzelać do ludzi na scenie i widowni, cisnął w kierunku widowni pojemnik z gazem obezwładniającym, który unieruchomił większość znajdujących się tam ofiar strzelaniny. Zaczął potem strzelać na lewo i prawo a gdy skończył zabijać stłoczonych na widowni ludzi poddał się uśmiechając się szeroko i wołając, że teraz możecie przykuć mnie do skały. Teraz to możecie zrobić. Właśnie teraz możecie przykuć mnie skały. Nie stawiał żadnego oporu. Gdy specjalnych oddział przystąpił do jego pojmowania,  aresztującym go policjantom miał mówić jeszcze o Lokim i zabójstwie Badura.

- Raport wyraźnie zaznacza, że Jednostka węglowa nie stawiała czynnego oporu. Zachowywała się jakby była zupełnie pogodzona z przeznaczeniem. 

- Tak. Miał ponadto powiedzieć, że "to on jest Lokim, śmiertelnym wrogiem Baldura, boga piękna, ulubieńca bogów".

- Skąd wziąłeś broń? kto Ci ją sprzedał?

- Na dębie przed bramą Walhalli rósł krzew jemioły. To z niej zrobiłem strzały. Na jemiole nie ciążyła żadna przysięga, była za słaba i zbyt niepozorna. Pamięć poprzednich wcieleń każdy z nas nosi w sobie a Loki, przybrał jedną ze swoich prawdziwych postaci. Pośpieszył do dębu, żeby odciąć gałązkę jemioły. Potem wrócił w krąg bogów, którzy wciąż raczyli się radosną zabawą rzucania w Baldura ale żadna rzecz w niego nie trafiała bo Sama Jej Wysokość boska Frigga skłoniła ogień i wodę, olbrzymy i elfy, ludzi, zwierzęta i rośliny by surowo trzymały się przysięgi bo złożyli świętą przysięgę, że niczego złego Baldurowi nigdy nie uczynią.

Lotar pamiętał opowieści sprzed lat. Gdy boskiego Baldura z dalekiej północy, zaczęły nękać sny o śmierci, jego matka Frigg kazała złożyć uroczystą przysięgę wszystkim istotom i rzeczom na świecie, że nigdy nie uczynią Baldurowi żadnej krzywdy. Tylko słaba jemioła zlekceważyła przysięgę i prośbę bogini Frigg opiekunki rodziny i bóstwo deszczu i jemioła z dębu przed bramą Walhalli. Kiedyś jemioła pospolita była lekiem niemal na wszystko. Pędy jemioły sprowadzały do domu szczęście i bogactwo, spełniały ludzkie życzenia i marzenia ale nie tym razem. Czytając raport Lotar usłyszał krzyk mordercy:- Ja, zawsze wierzyłem, że w końcu Loki wyswobodzi się z więzów i zapragnie zemsty. oto jestem bo przybyłem wśród was oswbodzić was z ciążącej na was głupoty.

- Miał na myśli bohatera wystawianej wtedy sztuki teatralnej? 

- Tak. On też miał na myśli jednego z bohaterów przedstawienia teatralnego. Sprawdziliśmy: on zastrzelił nawet osobę, która wcieliła się w rolę Baldura boga piękna, symbol dobra, piękna i mądrości. Krzyczał, co jest dalej skrupulatnie odnotowane, że to on zabił boga Baldura bo zaczął wiać ciepły południowy wiatr i lód zaczął topnieć więc musiał wypełnić polecenie Głosu. Teraz mogą go przykuć do skały na zboczu stromej góry ale nawet tam pozostanie na straży i mocą swojego ducha uniemożliwi mu powrót z zaświatów. Napisano też, że miał ufarbowane włosy na pomarańczowo-czerwony kolor a po bokach miał turkusowe pasemka. Zrobił to w miejscowym studio fryzjerskim.

- Nie dostaniecie mnie. Jako, zły i przebiegły Loki posiadam zdolność przemiany w dowolną postać lub rzecz. Nacieszcie oczy moim widokiem bo za chwilę mogę być koniem, ptakiem a nawet małą myszą, dotyczy też zmiany płci bo mogę stać się wszystkim a wam nic do tego bo nie jesteście z mojego świat. Zostało kiedyś przyrzeczone, że boski Baldur powróci kiedyś do świata żywych, jeśli wszystko, co istnieje na świecie, zapłacze z powodu jego odejścia. Ja musze pozostać na posterunku i strzec tego wymiaru naszej ludzkiej egzystencji przed powrotem boskiego Baldura na ten padół. Nigdy do tego nie dopuszczę aby Baldur został wskrzeszony i przywrócony do żywych. Gdy będę wisiał przykuty do ściany przemienię się w postać olbrzymki Thökk i nie uronię ani jednej łzy a przepowiedni znowu nie stanie się zadość i on pozostanie tam gdzie wysłałem. To postać olbrzymki ja przybiorę i nie przyłączę się do żałoby po Baldurze, który musi zostać w zaświatach na wieki wieków.

Jednostka węglowa U-56 przetrzymywany jest w odosobnionej celi więzienia na księżycu Arapahoe na orbicie planety V-34.  Podejrzany przetrzymywany jest w odosobnionej celi więzienia Arapahoe. Nie współpracuje z policją i niewiele mówi - informują lokalne media. W dalszym ciągu nie wiadomo, jakim kierował się motywem sięgając po broń, otwierając ogień do niewinnych ludzi, zakładając te wszystkie ładunki minowe. Podejrzany poza tym co nam wtedy powiedział, nadal nie podjął współpracy z wojskiem i wciąż niewiele mówi. Lokalne media toną w domysłach i snują tylko nie podparte niczym przypuszczenia. W dalszym ciągu nie wiadomo, jakim kierował się motywem kiedy otworzył ogień do niewinnych ludzi zgromadzonych w sali teatralnej na przedstawieniu. Powiedział tylko, że nie może z nami rozmawiać bo teraz znajduje się już w niebie Gimle w jednym z subtelnych wymiarów egzystencji zwyczajne niedostępny percepcji żyjących na porozrzucanych w kosmosie ludzi. Jego słowa powodowane żarem zespolenia się z wybranym bóstwem mogą wprowadzić zamieszanie, zostać źle odebrane, ściągnąć niezrozumienie i nieszczęście. Ziemia i Niebo przeminą, ale Gimle trwać będzie wiecznie. Tylko Dobrzy i Sprawiedliwi ludzie na wieki w nim zamieszkają…

- Ja, nabieram przekonania, że ten człowiek próbuje nami manipulować.

- Dlaczego tak uważasz? Przecież on nie nawołuje do zmian i niczego nie żąda. Nie krzyczy: Wychowujmy dzieci i młodzież dla pokoju. Wprowadźmy zakaz sprzedaży zabawek, które odwołują się do gwałtu i przemocy.

- Bo nakazując nam spojrzeć bardziej wnikliwie, niż dostrzegając tylko zewnętrzną powłokę człowieka.

- Podejrzany co gorsza wplata w swoje narracje o próbach ucieczki bardzo wiele dygresji, przeskakuje z wątku na wątek, przechodzi od opisu kolejnych wydarzeń do dłuższych refleksji, co momentami wywołuje dezorientację nawet u wyrobionych detektywów.

Lotar przypomniał sobie postać Janine Lindemuld oraz jej słowa:

- Czy znasz to uczucie, gdy drżą Ci dłonie, nieregularnym rytmem bije serce, a w gardle czujesz ścisk?

- Nikt sobie z tym wszystkim nie radzi. Każdy szuka winy w czymś odległym i nie związanym z jego życiem. Nadal nikt stawia sprawy w zgodzie z tym co się naprawdę wydarzyło. Nadal nikt nie pyta czy podejrzany nie inspirował się postaciami ze starych legend, aż do zatarcia granicy między nierzeczywistym wymiarem a przestrzenią rzeczywistości, w której my żyjemy.

Wydawało mu się, że już gdzieś to słyszał. Lotar długo dochodził do siebie zanim pojął, że to też już się kiedyś wydarzyło a teraz to do niego powraca i cały jego wysiłek kieruje aby znaleźć nić związku pomiędzy tym co teraz odczuwa a tym co mu podsuwa jego pamięć. - Ludzkie losy są niczym pojedyncze nici tkane na krośnie życia. To właśnie słowa wypowiedziane zostały z ust oficera, który go właśnie poddaje ciężkim przesłuchaniom ale głowę by dał, że ktoś inny już mu to samo kiedyś powiedział.- Czy już Ci ktoś to powiedział, że jesteś wilkiem w owczarni ? Pomyśl tylko nad takim wątkiem pewnej historii, która miała miejsca nie tak dawno temu bo raptem trzy dnia temu. Co się może wydarzyć gdy wskutek sabotażu jednostka międzyplanetarna o napędzie jądrowym traci łączność ze światem i pozbawiona własnego napędu jak plankton oceaniczny, jego mikroskopijna część, zaczyna dryfować bezwładnie w niezmierzonej przestrzeni kosmosu. Co wtedy dzieje się z ludźmi na pokładzie?

Nie chcesz nam nic powiedzieć? Nie chcesz się z nami podzielić nader interesującymi spostrzeżeniami? 

Wysoko amperażowy strumień prądu przepłynął przez ciało omdlałe od tortur Lotara. zanim odeszli zostawili włączony ekran kanału wyświetlający doniesienia ze wszystkich zakątków Galaktyki. To tez jest część planu. Nie cofną się przed niczym byle tylko się dowiedzieć prawdy. 

Dziennikarze jak najęci powtarzali jak mantrę tę sama informację w różnych konfiguracjach. Pewna blond piękność z ekranu wiodła prym.

Komunikaty i doniesienia prasowe są jednoznaczne w swej wymowie: Federacja się nie rozpadnie. Ludzkie losy są niczym pojedyncze nici tkane na krośnie życia, za którego właściwe działania odpowiada prze losem i każdym obywatelem, sama Federacja. Tylko Federacja może wyjść na przeciw oczekiwaniom i pragnieniem wszystkich mieszkańców. Właśnie najwyższy rangą dygnitarze zakończyli swoje kolejne plenarne spotkanie na którym zostały omówione wszystkie najważniejsze i najżywotniejsze problemy Federacji. Wbrew scenariuszom niektórych analityków i obawom wyrażonych w licznych protestach, nie istnieje już żadne niebezpieczeństwa rozpadu Federacji Galaktycznej. Co do tego wszyscy są zgodni. Federacja przetrzyma wszystkie zawieruchy i zawirowania, przekonuje prezes Banku Centralnego Federacji Massimo Dragone, który w skupieniu cedzi po kolei każde wyuczone na pamięć słowo przemówienia.

Potem Masssimo Dragone uśmiecha się, w świetle jupiterów i błysków aparatów fotograficznych oraz kamer wysokiej rozdzielczości, których obrazy utrwalone w filmach skompresowanych w plikach neutrin docierają natychmiast do najodleglejszych obszarów Galaktyki. Blond piękność wyrasta nagle przed postacią prezesa banku centralnego Federacji i zadaje pytania kogo miał właściwie na myśli gdy wspominał o podżegaczach do rozpadu?

 

- Oni nie dostrzegają już politycznego kapitału, tego trudu i wysiłku, który nasi liderzy pospołu zainwestowali w samą ideę Federację nie wspominając o ogromnym wsparciu wszystkich kolonistów z najodleglejszych miejsc Galaktyki. Fedracja to byt polityczny, który jest nieodwracalny. Niech żyje Federacja planet i księżyców. Niech żyje dobrobyt i bezpieczeństwo wszystkich kolonistów.

Po chwili wybuchły gorące owacje zgromadzonych tłumów, spośród których ucho Lotara zdołał wyłowić okrzyki haseł popierających stanowisko Prezesa. 

Blond piękność zwraca się teraz do oka kamery rejestrującej wydarzenia sprzed pałacu władz Federacji i recytuje: To właśnie miał nam do powiedział Massimo Dragone w wywiadzie dla Le Space Monde odnosząc się do pesymistycznych scenariuszy niektórych analityków, dotyczących przyszłości strefy krajów zjednoczonych w Federacji 

Inny dziennikarz oddalny o miliony kilometrów z siedziby parlamentu:

- Tak więc szef banku Federacji podkreślił, że w dłuższej perspektywie czasu struktury Federacji wymagaja fundamentu większej integracji tworzących go planet i księżyców oraz mniejszych satelit.

Zapytajmy naszego przedstawiciela z siedziby galaktycznej giełdy.

- Zmiany w kwierunku finansowej, budżetowej i politycznej Fedracji galaktycznej są według mnie nieuniknione i doprowadzą do powstania nowych, ponadnarodowych podmiotów – to powiedział mi przed chwilą szef giełdy.

A więc nadal wszyscy pozostają zgodni, uśmiechnął się w duchu Lotar, siedząc na krześle w pokoju przesłuchań, z nieruchomo opuszczoną głową. Zgoda narodów wyrażona głosem ich zarządcy jest czymś budującym.

Linia życia jest kręta. Nielicznych spotyka los prawdziwie niezwykły, wyrasta im głowa Hydry, a kolejne wcielenia zmuszającą nosiciela do podróży w odległe czasy i przestrzenie. Z myśli Lotara wyłania się zaskakujący obraz - okazuje się, że historia świata, jaką Lotar zna, nie jest wcale jedyną wersją, która istnieje.